« BİLESİN~~ yaşanmadan geçen yıllar utansın »

yalnızlık işte.. (ne beklenir ki?)

15 Nisan, 2008 | KalbiKirik olan biten 272 defa okunmuş.

selam bunalım. (neden böyle başladım, bilmiyorum. yani soranınız olursa falan diye şe’ettim.. üff.. neyse, başlıyim bari. )

önceleri evde hep yalnız kalmayı isterdim.. ama bugün yalnızlık nefesimi kesiyor. hiçbir ses duymak istemiyorum.. ışık görmek istemiyorum.. sanki başım çatladı-çatlayacakmış gibi bir ağrı var üzerimde.. kesik kesik nefes alıyorum.. nefes alıp verirken çıkardığım sese bile tahammülüm yok.. hiç ama hiç birşey istemiyorum bugün! sanki hayatımdan herkes birer birer kayıp gidiyor.. ya da ben mi sırtımı çeviriyorum onlara acaba? (poff, bilinmezliklerdeyim yine.) çabalamayı bıraktığım andan itibaren herşey yeniden başladı.. keşke iyi bir başlangıç olsaydı, sanki yine o dinmeyen sessiz vakitlerdi başlayan.. (böyle yazıları yazarken, neden içimden sürekli ağlamak geliyor yaa? sıkılıyorum kendimden.) tenime kimse dokunmasın çok acıyor.. çok hassasım bugün. gözlerime baksan ağlayacağım, kafam yerden kalkmıyor.. susma! lütfen..

(herkimsen & neredeysen; seni seviyorum..)

“yalnızlık işte.. (ne beklenir ki?)” yazısına 6 yorum yapılmış

  1. Adem demiş ki:
    15 Nisan, 2008 00:18

    sırtını neden çeviresin? çevirsen bile nedir yani, bi’eksik/bi’fazla farketmiyor ki? farkettirmiyorlar ki..

  2. KalbiKirik demiş ki:
    15 Nisan, 2008 00:33

    (herkesin değil de, bazılarının) varlıkları da yoklukları da aynı gibi geliyo.. farklılık lazım bana artııııık.. üf.

  3. Adem demiş ki:
    15 Nisan, 2008 00:35

    bilmem, ben kendi düşüncemi söyledim. artık gelsin hayat, istediği gibi. :) np.

  4. hasan demiş ki:
    15 Nisan, 2008 14:46

    sabahları işe gitmek istemiyorum neden derseniz iş yerinde çalıştıgım kişiyi sevmiyorum moralim sıfır oluyomecburen görmek zorundayım napa bilirim lütfen.

  5. KalbiKirik demiş ki:
    15 Nisan, 2008 15:47

    @hasan; vallahi bu konuda nasıl bi yardımda bulunabiliriz sana diye düşündüm ama adam gibi b’çözüm bulamadım. fakat, iş yerini değiştirme gibi bi ihtimalin varsa değiştir veya ne biliyim, o şahsı iş yerinden çıkar, başka bi iş yerinde işe başlat. ya da, şöyle de olabilir; hayat’a ve o şahsa iyi yönünden bakmaya çalış, iyi geçinmeye bak. belki de çok ortak yönünüz vardır da sen bu önyargı ile hergün iş yerine gittiğin için bi türlü düzgün bi diyalog kuramıyorsundur.

    benden bu konu hakkında bu kadar, başka da b’şey diyemem. :)

    sevgiler.

  6. bimar demiş ki:
    15 Nisan, 2008 19:26

    senden ayrılışımın seni bu denli bunalıma sokacağını bilseydim ayrılmazdım oradan:)…paşam dikkat et kendine…

aşağıdaki formu kullanarak görüşünüzü belirtebilirsiniz.