~~zamanda yolculuk~~

” Yaşamda geride bıraktığınız anlara geri dönmek ister miydiniz? Ve o anları yaşamaya muktedir olduğunuz bir zamanı yaşayabileceğinizi hayal edin… Değiştirmeyi düşündüğünüz şeyler nelerdir? Ya da bir şeyleri değiştirmek ister miydiniz? (yalnız değiştirmeyi düşündüğünüz şey için sadece hayata kendi pencerenizden değil evrensel bir bakış ile bakabilmeyi deneyin). yorumlarınızı bekliyorum…

belki de yeni bir aşk, kim bilir?

belki de..

~ gidesim var uzaklara . . .

Vakti geldi ayrılığın, artık ne yaparsak yapalım boş, geldi bir kere.. Kapıyı çaldı ayrılık..

Evde yokuz desek yermi acaba ?

Gidiyorum hoşçakal, benim için dökme bir damla yaş, üzülme kendini yıpratma çünki vakit geldi bir kere,.. Ne kadar ağlasak ne kadar yıpratsak bu sevda ikimizindi şimdi herkesin.. Sil o gözlerindeki yaşları incitme beni.. Yıpratma artık bu soğuk bedenimi, gittiğim yerde bekliyor olacağım senide.. tamamını okuyun »

yaşanmadan geçen yıllar utansın

~~ …Sen yanımda yoksun ya, yıkılsın meyhaneler.. Kırılsın bütün kadehler yerlere dökülsün meyler.. Yoksun ya yanımda  yıkılsın bu meyhaneler… ~~

yine başlıyor sancılarım.. yine tutamıyorum göz kapaklarımı zorlayan yaşları..
Hani aç karnına sigarayı içersin ya peş peşe.. soğuk terler atarsın boncuk boncuk..
başın döner halsiz hissedersin kendini.. İşte hayatım artık öyle.. Sen yoksun ya hani
elimi uzatsam dokunamıyorum ya tıpku öyleyim işte.. Sen yanımda yoksun ya yıkılsın bu viraneler
yıkılsın bu haneler.. tamamını okuyun »

yalnızlık işte.. (ne beklenir ki?)

selam bunalım. (neden böyle başladım, bilmiyorum. yani soranınız olursa falan diye şe’ettim.. üff.. neyse, başlıyim bari. )

önceleri evde hep yalnız kalmayı isterdim.. ama bugün yalnızlık nefesimi kesiyor. hiçbir ses duymak istemiyorum.. ışık görmek istemiyorum.. sanki başım çatladı-çatlayacakmış gibi bir ağrı var üzerimde.. kesik kesik nefes alıyorum.. nefes alıp verirken çıkardığım sese bile tahammülüm yok.. hiç ama hiç birşey istemiyorum bugün! sanki hayatımdan herkes birer birer kayıp gidiyor.. ya da ben mi sırtımı çeviriyorum onlara acaba? (poff, bilinmezliklerdeyim yine.) çabalamayı bıraktığım andan itibaren herşey yeniden başladı.. keşke iyi bir başlangıç olsaydı, sanki yine o dinmeyen sessiz vakitlerdi başlayan.. (böyle yazıları yazarken, neden içimden sürekli ağlamak geliyor yaa? sıkılıyorum kendimden.) tenime kimse dokunmasın çok acıyor.. çok hassasım bugün. gözlerime baksan ağlayacağım, kafam yerden kalkmıyor.. susma! lütfen.. tamamını okuyun »