Merhaba :) Bugüne baya geç uyandım 14:00 gibi.. Baktım msn’den ışıkLar yanıyor Güray yazmış :S eyvah dedim.. 13:00′te onunLa buLuşacaktım :( Neyse anında giyindim çıktım evden direk Güray’a.. Gün güzeLdi.. Bana pizza sözü vardı pizza yedik pc de bişeyLer yaptık uçuşu gösterdi faLan.. arada da Mösyö’mün muhabbeti geçiyordu.. He bide Evren.! Başıma beLa oLdu Evren yeni tanıştım bu çocukLa önüne geLen arkadaşım Evren diyor baŞka biŞey demiyor yok hoşLanıyorsun yok sizi evLendireLim faLan fıstık =) Ama söyLeyeyim Evren’de yakışıkLı çocuk ama qönLüm Mösyö’mde (: ve o da onu biLiyor.. Arada Güray’a Evren dedim sordu kim o diye anLattım biara daLmışım bu da demezmi Evren’i mi düşünüyorsun.. yuh dedim sende mi!! tamamını okuyun »

HüzünLü bi akşama merhaba diyerek başLıyorum..  Kutsi’nin bir şarkısı geLdi akLıma ‘Aynı Şehirde Nefes Almak BiLe Bana Yetiyor’ derdi.. Bu beni birazda bişeyLere yetinmemi sağLıyordu.. O şimdi gidiyor.. BeLki çok uzak bi yer değiL ama araya mesafeLer gircek.. O her uzakLaştığında ben biraz daha kanayacağım..  NasıL bir sevdaya tutuLdum ben onsuz yapamıyorum.. Evet şuan  arkadaşız ama genede biLmiyorum biLmiyorum.. iyi düşünmek istiyorum iyi şeyLeri etrafıma çekmek için.. Onun ve benim için herşeyin en iyisini istiyorum.. BirLikte mutLu oLamadık beLkide oLduk ama devamını getiremedik ama bundan sonra mutLu oLaLım yaLnız başımıza oLsakta.. Beynimden ve yüreğimden sevdaya dair herşey ona aitti ki haLa öyLe..  Çok üzüLüyorum ama ne sana ne de ALLah’a isyan ediyorum bunun için.. Ben senin sevdanı çektiğim için kendimi çok mutLu hissediyorum.. Aşkının hüznü biLe ayrı tat.. Herşeyinde ayrı tat buLdum.. tamamını okuyun »

öylesine oturdum yine sandalyeme, her zaman ki gibi.. ve yine her zaman ki gibi oldu; açılan bir defter sayfası, koparılan iki yaprak.. odama asmayı sevmediğim montumun cebinden karalamak harici çıkarmadığım bir kalem.. açtığım kısık sesli müzik ve her kelimesinde yeni dünyalara gittiğim şiirler.. ne yanımda ki bilgisayardan ne de karşımda duran dijital aletlerden dinlemek şarkıları.. aynı kaseti çevirip duruyorum girdiğimden beri odama..

her gün ki gibi bugün de işte.. titreye titreye tek başıma yürüdüğüm sokaklar, “siyah ışık” şaçan sokak lambaları, puslu yıldızlar ve gecemi aydınlatmaya yetecek nemli gözleri yıldızların.. girdikten sonra ısınıp huzur bulduğum odam.. her şey, hepsi yerli yerinde.. yakmaya üşendiğim, daha doğrusu ışığından her zaman korktuğum lambam.. hep gece lambamı tercih ettim nedense.. kağıdımın aydınlanması yeterliydi, onun için belki de..

masamın üstü.. sayamayacağım kadar kitap; aşktı, işti, sevgiydi.. “yazmaya devam” bakışlarıyla her seferinde karşılaştığım sağ tarafı masamın..

karanlıkta oturduktan sonra ışığa çıktığımda gözlerimin kamaşması mutluluk verici.. hele bir de sonra dışarı çıkmak.. ayak seslerimin yankılandığı sokaklarda adımlarımı saymak.. üşümek tek başıma, ellerim cebimde düşünmek.. öylesine düşünmek.. ve daha çok üşümek bir bank’a oturduktan sonra.. sarhoşların gülünç muhabbetleri.. her seferinde bana “sigara & çakmak” soruşları.. ve her seferinde yaptığım “sana bi’çakmak lazım” esprisi..  - :) - sonra nasıl olduğunu anlayamadığım bir şekilde kendimi muhabbetlerinin içinde buluşum.. aynı soruları bana birkaç kez sorduklarının farkında olmayışları.. titrediğimi gördüklerinde hiç değişmeyen cümleleri “al iç biraz, ısınırsın”..“ saol sen iç ”.. ”ya iç işte bee! Allah Allaaaahh..” (düşünceli adamlar sağolsunlar :p) ”niye içiyorsun, derdin ne?” diye sorduğumda sigaradan derin bir nefes çekip verdikleri cevaplar..”Ahhh be dünya işte evlat, gençliğinin kıymetini bil” ben biliyorum bilmesine de.. -üff, tamam zırva olucak.. haklısın dünya işte.. dünya!.- tamamını okuyun »

sevgili arkadaşlar bu gün her perşembe olduğu gibi işletme yönetimi dersi için okula gittim. anfide boş bir sıraya oturdum… ders başladı.. fakat kısa bir süre sonra yer değiştirmek istedim tahtaya daha yakın olabilmek için… yeni oturduğum yerde hocayı dinlerken bir an gözüm masanın üzerindeki ilginç bir yazıya takıldı… onu eksiksiz yazıyorum:evet yazı şöyleydi: “değerli arkadaşlar! benim bu okulda ki ikinci yılım.. okulun bulunduğu il dışında oturuyorum.. 6 yıllık bir evliliğim var.. bir de 3 yaşında bir kızım.. hem okuyup hemde aileme bakmak zorunda kalıyorum… evlilğim bu durum nedeniyle neredeyse bir hüsrana dönüştü.. ne eşime ne de çocuğuma hiç zaman ayıramıyorum… defalarca okulu bırakmayı düşündüm… ve okulu bitirmeme daha üç yıl var… okul için ailemi mi feda etmeliyim yoksa ailem için okulu mu? ama burayı kazanmak için çok çaba sarfettim.. ya da ikisini de yürütebileceğime inandığım gücün kaynağını bulmama yardım eder misiniz… lütfen bana cevap yazın .. teşekkürler” tamamını okuyun »

Dün Sabah güzeL bir güne uyandım.. Evet tomografi günümdü içimde hem heycan hemde korku barındıyordum Lakin anneme beLLi etmemeye çaLışıyordum.. İzmit’e annem köyLerden götürdü beni yoLda haraLar vardı ufacık tayLar,midiLLiLer,kuzuLar ve niceLeri çok güzeLdi her yer yemyeşiL güzeL bir bahar günüydü.. GüzeL bir yoLcuLuktu anLayacağınız  :)  Lakin hastaneye geLene kadar.. Evrağımı verdim sıra bekLiyorum vücudumda acaip şeyLer oLmaya başLadı gözLerim kararıyor boğazım kuruyor sanırım beni hastane tutuyor:) Müge diye sesLendiLer içeri girdim bi kız vardı küpeLerimi çıkarayım mı dedim gerek yok dedi.. tamam dedim :) uzandım cihaza soktu bişeyLer yoLunda gitmiyordu kuLakLarıma baktı küpeLerini çıkarar mısın? dedi.. tamam dedim.. eLLirim zangır zangır tityor bir iki üç derken ben yedi küpemide çıkardım o titrek eLLerde adamda da şaşkın bakışLar eminim içinden bu kız deLimi yedi tane küpe takıyor demiştir kesin gözLerinde bi şaşkınLık vardı.. Hiç kıpırdama dedi oysa ben hareketsiz hiç duramam birde dümdüz yatırdı beni zaten nefes aLamıyorum öyLe nasıL durcam ama dayandım gerçi tam zamanında bitti yoksa kaLkardım : )  arabaya bindik annemin iLk Lafı sen bunda böyLe oLuyorsan ameLiyat oLduktan sonra seni düşünemiyorum kızım dedim : ) tamamını okuyun »