oyun
damarlarımda sen geziyorsun kan yerine. kesiyorum bileklerimi sen akıyorsun buram buram. bileklerimin acıdığını bile hissedemiyorum, kalbimin acısını düşünmekten. birde seni düşünüyorum. kızdığın anlardaki surat ifaden geliyor gözlerimin önüne, şimdi o huysuz halini bile özlediğimin farkındayım. etrafıma bakınıyorum da herkes birilerini unutmanın peşinde. ben unutmak istemiyorum seni ağlasamda, sızlasamda hepsinin senin için olduğunu biliyorum ve yokluğunla bile mutlu oluyorum kimi zaman. bu mutluluk kısa sürüyor tabiki, yerini isyanlarım alıyor. Neden sorusunu sormamak için savaşıyorum kendimle. Nedenler hep mutsuz etmiştir beni bu yuzden iyiki kelimesine alısmaya çalışıyorum. iyiki seni tanımışım derken olumlu birşeyler canlanıyor gözümde. sonra bu kelimede yetmiyor beni mutlu etmeye. keşkeleri sokmak istiyorum hayatıma. keşke seninle hiçbir şey yaşamamış olsaydım diyorum. peki seninle hiçbir şey yaşamamış olsaydım, zamanında yaşattığın mutluluğu nasıl yaşayacaktım ki. nasıl bir kelime kullanmalıyım bilemiyorum. bilmekte istemiyorum. iki kelimeden olusan bir cümlem var sadece bunun yettiğine inanıyorum.
seni seviyorum..
bak herşeyden sıcak bir kelime. bu kelimeye o sıcaklığı veren de sensin zaten. sen olmasaydın bu kelimenin benim için bu dünya üzerinde hiç bir önemi olmazdı. sana şiirler yazdım hep sensiz kaldığın o zor günlerde. okuyamadım sana bunları çünkü hiç bir zaman iyi bir yazar olamadım. ben mutluluğumu yazmak isterdim. yazdıklarım hep kırık dökük umutlar oldu. suçlamıyorum seni kızmıyorum da. bir oyun oynadık farzediyorum benim kurallarini bilmediğim, sen ustaydin bu oyunda bu yüzden yenildim. yenilmeyi kabullenemediğim için isyan ediyor kalemim. seninle hiç bir alakası yok yani. bir defa daha yenilmemek adına, yaşarken ölmemek adına ezberledim bu oyunun tüm kurallarını harf harf. istesende bir daha rakip olarak kabul edemem seni. o kadar doluyum, o kadar kinliyim ki. ben kalktım ayağa ama sen kaldiramazsın bu yenilgiyi.
gelme sevdiğim gelme, hayatını mahfetmemem için git.
çok uzaklara oyunsuz masallara..
(Serdar - imhotep)

25 Aralık, 2007 15:11
“etrafıma bakınıyorum da herkes birilerini unutmanın peşinde. ben unutmak istemiyorum seni ağlasamda,”
unutamazsin. sen gecmisini nasiL unutabiLirsinki ?
beLki hayatinda tam anLamiyla mutlu oLdugun o günLeri?
belki tam anlamiyla aci cektigin günleri ?
her insanin sende iyi kötü bir iz biraktigina inaniyorum.
hepimizde öyle. gecmisimizi ne olursa olsun unutamayiz.
hepsi beynimizin bir kösesinde sakLidir. sadece aLisiriz. zaman. herseyi acikLiyo sanirim zaman kelimesi.
cok güzel bi paylasim. ellerine yüregine saglik.
26 Aralık, 2007 20:28
GüzeL payLaşım.Burdan birşeyler ÇaLabilirim SaNaL Korsan ;D Ben Beceremem BöLe yazıLarı GeNeLLikLe iyi okurum:D Zor Begenirim BegendikLerimi de çaLarım:D hırkızım Ben itiraf Ediyorum Sırf Yazdıklarım çok görünsün Diye SaçMaLadım biraz :D kusura bakma artık yazmayı beceremem dedim sana :D sen oku bu yazıyı kaldırıver burdan Facia yarattım uheuhe güLüşüm Bile Berbat :DD
27 Aralık, 2007 22:10
cok cok güzel..benim için..yani tam ağzımı açsam konuşamasam elime alsam kalemi yazamasam içimde kalanlar bunlar olurdu eminim… yüreğine sağlık.
31 Aralık, 2007 21:33
tesekkür ederim.
1 Ocak, 2008 15:03
selam qrdeşh yürekine sağlık efallah