Mösyö’me..
üzüLceğimi biLe biLe sana akıyorum.. KorkuLarım beynimi kemirirken yeniden seni yaşamaktanda zevk aLıyorum.. Hayatımdan anLamsız yere çıkışın ve ani girişLerin evet hepsi yıpratıyor beni.. Sana kızıyorum Laf sokuyorum bunLarı neden yapıyorum biLmiyorum.. yokLuğuna tam aLışıyorken birden bakıyorum yeniden hayatımdasın.. Ne kadar değer vermiyorum sana desemde eLimde değiL veriyorum işte.. hayatındaki yerimi biLmeden hayatı yaşıyorum seninLe.. Bu suskunLuğun kaçışLarın nereye kadar sürecek biLmiyorum.. Bende senden kaçıyorum ama hep sonunda yeniden sende buLuyorum kendimi.. AyLar sonra yanLışLıkLa çağrı attım sana demene inanacağımı düşünmedin sanırım.. HaLa numaramın durması saçma değiL mi? İçinden geçenLeri duymak istiyorum.. Artık istiyorum..

7 Nisan, 2008 14:47
sewgili hüzün güzel paylaşımın için teşekkürler..benim mösyö’me de gitsin bu güzel yazın..
Farkettimde aslında hayatta bütün yaşanılanlar ne çok benziyor birbirine ya :(
8 Nisan, 2008 03:17
teşekkür ederim.. Evet biçok şey tıpkısının aynısı :)