senden kalan son kırıntıları topluyorum bu gece.. sehpanın üzerinde senden parçalar.. bardaklar, bodrumdan aldığımız kırık nazar boncuğu, bende unuttuğun penye.. sarılacakları kağıtları bekliyorlar.. sıkıca sarmaya başlıyorum kırık nazar boncuğunu (sanki kırılacak yeri kalmış gibi).. VE; o bardaklar! niye hala korumacıyım ben bu sevda da? VE, niye hala seni, senden kalanları köpüklere; gazete kağıtlarına sarıp saklıyorum.. yarın sabah, ikinci el eşya ticareti yapan birilerini çağırıp, boşalttırıcam bu evi.. tamamını okuyun »

merhabalar,..

son günlerde aklıma/dilime/kulağıma takılan gülben ergen’in yeni çıkarttığı albümdeki parçalardan bi tanesini (bay doğru) sizle paylaşmak istiyorum. gülben ergen - aşk hiç bitmez adını verdiği yeni çıkardığı albümde çok güzel parçalara yer vermiş.. hoş da okumuş açıkcası. ben beğendim, umarım sizler de beğenirsiniz. sizi şarkıyla baş başa bırakayım..

bir defa aşktan soğuyunca muhtemelen çok zor,
bir daha sevmek istemiyorsun.
hele senle aşk değil bu çok kurallı bir okul,
sevmedikçe kaytarıyorsun.
tamamını okuyun »

anlatmanın bile yetmediği yerlerde yazmaya sığınan yüreğim, bu defa onu bile başaramamanın ezikliğini duyuyor içinde..

karanlık gecelerimin aydınlık sabahı! bir günü daha yokluğunla, kaybolmuş sokakları arayarak kapatıyorum, bir günü daha.. çoğu zaman bir soluk kadar yakın olmana rağmen, bazen ufuk çizgisi kadar uzak olduğunu hissetmek; parçalıyor içimi.. yürek istediğinde dokunamıyor yüreğine ve ezikliğini daha iyi anlıyorum yokluğunun.. burkuluyor yüreğim! tamamını okuyun »

merhabalar,..ne uyku var bu aralar (uyuyabildiğim) ne de sevinç/mutluluk, falan-filan var (yaşayabildiğim).. bu aralar hep boktan & bunalım, hüzün dolu. bunlara sebep mi? sebepsiz yaşıyorum ben bütün herşeyimi. çünkü, yaşadığım onca mutsuzlukların, yenilgilerin, ezikliklerin ardından hep -sebep-`ler, -belki-`ler çıkageldi. hiç yalnız bırakmadılar, sağolsunlar :) şu an ki hayatım hakkında bir çözümlemeye girmeye kalkışsam, inanın içinden çıkabilecek kadar sağlam bi’beyin`e sahip değilim. o yüzden, herşeyi şimdilik akışına bırakıyorum (zaten başka b’şey gelmez ki elimden) ve hayatıma devam ediyorum.. öyle dolanırken arşivim arasında bi şiir’e rastladım,.. şiir; Ceyhun Yılmaz abimizin. şiir, tam da bugünüme yazılmış gibi. kim bilir, bu şiirin hikayesi neydi, neden yazıldı? şöyle ki; o şiir yazılırken kim düşünülüyordu? kaç gözyaşı döküldü papiruslara? belki de dökülmedi o gözyaşları.. belki.. kim bilebilir ki, kim?

size göre sabah, bana göre hala gece olan şu gün tüm sevenlere, sevilenlere, size, ona, şuna, buna, bize herkese hayırlı olsun..

herkesin uyuduğu bu saatte uyumadım bile,
uyku tutmadı.
yüzüme sürdüğün elin..
sıcaklığı hala duruyor yanağımda desem?
durmaz!
çok gözyaşı aktı üstüne.
o ellerin üşüdü mü bensiz desem?
üşümez!
kim bilir, kimi ısıtır yine..
ne acı bu hayat!
bana kalsaydı sıcaklığın?
tamamını okuyun »

Merhabalar,..

Bugün, “son mektup“ adlı $arkıyı dinlerken; kah hüzünlendim, kah eski günlerime gidip tebessüm ettim.. ama $öyle bi eski günlere dönünce, neler ya$amı$ız, neler geçirmi$iz; daha net görebiliyorum bugün.. bugün ki aklımla daha mantıklı $eyler yapabilirmi$im diyorum kendimce.. pi$manlık duyuyorum belki, belki de ba$ka bir$eydir bunun adı; bilemiycem.. farklı hisler içindeyim.. bu iyi midir, kötü müdür? onu da bilemiyorum,.. ama iyiye doğru enazından birkaç adım atabilirsem kendim ve herkes için daha güzel günlere ışık olacağını seziyorum.. umarım, hatta ummaktan da öte; in$allah olur & mutluluk bizi de bulur :) tamamını okuyun »